Μεταγραφές (Transfermarkt, Ευρώ)
Πήρε:
Ρότζερς (Άστον Βίλα, επ. χαφ, 23, 138 εκ.)
Λακρουά (Κρ. Πάλας, στόπερ, 26, 60,7 εκ.)
Παλέστρα (Αταλάντα, μπακ, 21, 57 εκ.)
Κουέντα (Σπόρτινγκ Λ., εξτρέμ, 19, 50 εκ.)
Μπάρκο (Στρασμπούργκ, χαφ, 22, 40 εκ.)
Εμέγκα (Στρασμπούργκ, φορ, 23, 25 εκ.)
Τσαβαρία (Ράγιο, μπακ, 28, 19 εκ.)
Ντένερ (Κορίνθιανς, μπακ, 18, 10 εκ.)
Γουέλμπεκ (Μπράιτον, φορ, 35, 5,85 εκ.)
Σατπάεφ (Καϊράτ, φορ, 18, 2,4 εκ.)
Χέντερσον (Μπρέντφορντ, χαφ, 36, ελεύθ.)
Έδωσε:
Αντρέι Σάντος (Μαν. Γιουν., αμ. χαφ, 22, 56,3 εκ.)
Κουκουρέγια (Ρεάλ, μπακ, 27, 55 εκ.)
Ταϊρίκ Τζόρτζ (Έβερτον, εξτρέμ, 20, 21 εκ.)
Γκαρνάτσο (Άστον Βίλα, εξτρέμ, 22, δανεικός)
Πέρσι (10η): Ακόμα μια σεζόν-ναυάγιο υπό την αιγίδα της BlueCo του Τοντ Μπόελι, με εντυπωσιακό flame out στο τέλος για να χάσει και εντελώς την Ευρώπη για δεύτερη φορά στα τελευταία τέσσερα χρόνια.
Ξεκίνησε σχετικά στρωτά με Μαρέσκα στο τιμόνι, αλλά υπήρχε πάντα μια υφέρπουσα ένταση, που έφερε τελικά το διαζύγιο μετά από ορισμένα σχόλια στον Τύπο και την αποκάλυψη ότι μιλούσε με τη Σίτι για τη μετά-Πεπ εποχή. Στη θέση του ο Λίαμ Ροσίνιορ, διδάκτωρ πανεπιστημίου Linkedin, κριντζάς επιπέδου Αρτέτα, με τη διαφορά ότι οι κορπορατικές κριντζιές που υποβάλλει ο Βάσκος τους παίχτες του έχουν αποτέλεσμα, ο Ροσίνιορ έγινε γρήγορα περίγελος και μάλιστα παρά το -τροφοδοτούμενο από μεγάλη δόση τύχης- 4/4 στην αρχή. Δύο φορές αναγκάστηκε να αναλάβει χρέη υπηρεσιακού ο κοκκινογένης ΜακΦάρλαντ.
Η 10η θέση και η απώλεια της Ευρώπης κρίθηκε την τελευταία αγωνιστική, από την 6ποντη ήττα στο Σάντερλαντ, προς μεγάλη ικανοποίηση χαιρεκακίας όλων των ουδετέρων παρατηρητών. Κακή σεζόν, επηρεασμένη και από τραυματισμούς, για τον Πάλμερ, ο κίπερ Σάντσεζ ήταν μόνιμο εβδομαδιαίο ανέκδοτο, οι συνεχόμενες αλλαγές στην 11άδα δεν επέτρεψαν στους περισσότερους από τους ταλαντούχους παίχτες των “μπλε” να βρουν ρυθμό, διασώθηκαν οι Ζοάο Πέδρο (15 γκολ/5 ασίστ), Έντζο Φερνάντεζ (10 γκολ/4 ασίστ) και Κουκουρέγια.
Προπονητής (Τσάμπι Αλόνσο, νέος): Πέρσι ο -τι άλλο, Βάσκος- ήταν το πιο καυτό όνομα στο προπονητικό παζάρι, μετά το νταμπλ του στη Γερμανία με την αιώνια loser Λεβερκούζεν τη σεζόν 23/24, και μάλιστα αήττητο. Ακούστηκε για όλες τις πρώην ομάδες του, κατέληξε στη Ρεάλ, που φαινόταν ότι θα είναι η πλέον ρισκαδόρικη για τον ίδιο επιλογή, κάτι που αποδείχθηκε και στην πράξη, δεν τα βρήκε με τις πριμαντόνες του συλλόγου με αποτέλεσμα να αποχωρήσει στα μέσα της σεζόν.
Ο ίδιος δήλωσε ατσαλωμένος από την εμπειρία, και ενώ περιμέναμε να πιάσει λιμάνι στο γνώριμο γι’ αυτόν Λίβερπουλ, τελικά εντάχτηκε στο φιλόδοξο πλην επίσης ιδιαίτερα επισφαλές πρότζεκτ των “μπλε” του Λονδίνου.
Εργατικός, με ηγετικά χαρακτηριστικά και έξυπνες ιδέες, ιδιότητες που τον ξεχώρισαν και σαν παίχτη, στη Λεβερκούζεν έδειξε στοιχεία και από το positional play αλλά και την μαχητικότητα που χαρακτηρίζει τη βασκική σχολή. Παράλληλα με τους τίτλους, στη Γερμανία ανέδειξε και εξέλιξε νεαρούς παίχτες (Βιρτζ, Φρίμπονγκ, Τα κτλ), τέτοιους που θα βρει και στην Τσέλσι σε αφθονία.
Τακτικά ευέλικτος, έχει επιστρατεύσει ανά καιρούς τα κλασικά 4-3-3 και 4-2-3-1, αλλά στη Λεβερκούζεν όπου και είχε τα κατάλληλα μπακ έπαιξε με τρεις πίσω, σε 3-4-3 ή 3-4-2-1.
Ανάλυση: Από τη λίστα σουπερμάρκετ που βλέπετε παραπάνω καταλαβαίνετε ότι και φέτος έχουμε ένα κλασικό BlueCo μεταγραφικό αλισβερίσι, με ντουζίνες παιχτών να αλλάζουν χέρια, αγορές, πωλήσεις, δανεισμοί, μεταγραφές στις ομάδες-δορυφόρους, θα κρατήσουμε τα σημαντικά, σημειώντας απλά ότι παρότι η Τσέλσι οικονομικά καταγράφει χασούρες-ρεκόρ, τα βιβλία της παραμένουν εναρμονισμένα με τους κανόνες της λίγκας, ενώ είδε την FA να της κλείνει το μάτι με την ποινή-χάδι 10 εκ. για τις ατασθαλίες της εποχής Αμπράμοβιτς,
Οι αμερικάνοι μετά από 4 χρόνια μεταξύ μετριότητας και Βατερλώ στο αγωνιστικό κομμάτι αναγκάστηκαν φέτος να φάνε διπλή μερίδα πίτα ταπείνωσης. Ο Αλόνσο προσλήφθηκε ως manager, σε αντίθεση με τους άμεσους προκατόχους του που είχαν τον τίτλο του head coach (γιατί φυσικά τα tech bros από την άλλη άκρη του Ατλαντικού δεν πιστεύουν ότι ο πρώτος προπονητής προσφέρει αξία στην ομάδα), ενώ είδαν -το προφανές που φωνάζαμε από πέρσι- ότι το σούπερ νεανικό ρόστερ χρειαζόταν μερικούς αρχιλοχίες στο γήπεδο και τα αποδυτήρια, οπότε το ενίσχυσαν με ορισμένα μεγάλα παιδιά.
Γουέλμπεκ και Χέντερσον στα 35+ τους ήρθαν γι αυτό ακριβώς το ρόλο, ενώ και ο Λακρουά είναι μια ενήλικη λύση στο κέντρο της άμυνας, κάτι που έλειψε πολύ στην Τσέλσι. Ο Αλόνσο έχει επιλογές για να παίξει είτε με τρεις είτε με τέσσερις πίσω, Παλέστρα και Τσαβαρία δίνουν λύσεις όσον αφορά το πλάτος, ενώ είναι στο χέρι του να ξεσκαρτάρει το τερατώδες όπως πάντα ρόστερ των “μπλε”. Υπεραξία για να σπάσει και το ρεκόρ μεταγραφής Βρετανού παίχτη πληρώθηκε για Ρότζερς, αλλά προφανώς μιλάμε για παίχτη που θα βοηθήσει και έχει upsight, καθώς και καλή σχέση με τον μπρο του Πάλμερ (συμπαίκτες στα τσικό της Σίτι).
Στα συν για το Βάσκο το ένα μόνο ματς τη βδομάδα, αφού Ευρώπη δεν υπάρχει, είδαμε πρόσφατα τον έξτρα χρόνο ξεκούρασης και προετοιμασίας να κάνει θαύματα για τη Γιουνάιτεντ στο δεύτερο μισό της σεζόν.
Στα πλην, η τρύπα στο νο1, με τον Σάντσεζ να δείχνει πως λογίζεται πάλι σαν πρώτος, αν και ο 21χρονος Πέντερς, τρίτος κίπερ του Βελγίου στο Μουντιάλ, περιμένει την ευκαιρία του.
Συμπέρασμα: Στα χαρτιά ο, Τσάμπι Αλόνσο είναι ο άνθρωπος για την Τσέλσι. Αν υπάρχει κάποιος στο ποδόσφαιρο που να μοιάζει κατάλληλος να βάλει σε μια σειρά το χάος της BlueCo, αυτός είναι ο Βάσκος. Ξέρει να δουλεύει με νέους, εμπνέει -θεωρητικά- ένα σεβασμό στη λίγκα που κάποτε ήταν από τους καλύτερους παίχτες της, το υλικό ταιριάζει με την τακτική του ευελιξία.
Το εισιτήριο του Τσάμπιονς Λιγκ είναι το πάτωμα, με το αβαντάζ της απουσίας Ευρώπης, περιμένουμε να τα καταφέρει.
Πρόβλεψη: 3η
Ωραία όλα αυτά Betol, κανά τζόγο θα παίξουμε όμως;
1,80+ το top 4 finish παίζεται.
Betol
